Rzecz o Przyjaźni...

No i zaczęło się - pierwszy wpis... I pozwolę sobie bezczelnie zacząć, nieco patetycznie i filozoficznie, małą dygresją na temat Przyjaźni. 

Czemu akurat o tym? Ano bo pojawiła się w moim życiu, znów, moja żona, osławiona Casicta, i znów próbuje zrewolucjonizować moje JA. Od kilku dni COŚ między nami się dzieje. Odnawiamy więzy i nasze stare "swojskie" zwyczaje. Znów się przekomarzamy i dogryzamy sobie nawzajem. Taka gra w "szpilki" :P

Dobrze, że tym razem nie boli. Mam nadzieję, że już nie będzie bolało i wejdziemy w wyższy stopień "wtajemniczenia związku przyjacielskiego" :-)

Wczoraj byliśmy na przyjemnym, w miarę, spacerze i było niemalże jak za starych dobrych czasów... Rozmawialiśmy o trudnych, dla nas obojga, sprawach i muszę przyznać, że brakowało mi tego... :-)

Pracować musimy nad tym "związkiem", bo kilkoro Przyjaciół w życiu jest ważniejszych niż cokolwiek innego. Każda taka "perła" wzbogaca nasze życie o szczere rady, ramię i husteczki do wypłakania, piwo do popicia i, co dla niektórych, fajkę do zapalenia... Często nadużywamy terminu "PRZYJACIEL" w życiu i potem tego żałujemy i wychodzimy jak Zabłocki na mydle. Ja chcę się otaczać ludźmi, którzy nie zawiodą mnie w chwilach próby, zwątpienia, jak również radości i EUFORII :) (Casicta wie, o co kaman)

Kiedyś pojawił się na krótko Pan P-apier i znikł, ale mam nadzieję, że tą stroną odnowimy kontakt, bo był naprawdę oryginalnym i interesującym Bytem ;-) Wszedłem na Jego bloga i zauważyłem ciekawe rozważania. Dzielimy jedną pasję i chyba odnajdziemy więcej stycznych :-) Odezwij się czasem Panie P!

Co do Casicty... hmm... co by tu o niej napisać... jak ją zdefiniować?

Jutro i kolejne dni, aż do Wrocławia pokażą, co się będzie formowało między nami. Póki co, cieszę się powrotem "starych dobrych chwil" i DZIWNEJ czarnodziejki